Leaf

Posted on

Voor wie zich heeft geïrriteerd aan de voltijd verdrietig geschreven proza recentelijk, sorry. Ik heb even niets te doen, dus kom ik jullie tegemoet met wat vrolijk autogezeik. Vandaag even geen gejammer over burn outs of een lege batterij. Vandaag schrijf ik eens een eerlijke consumentenreview over de nieuwe Nissan Leaf Tekna uit 2018, 40KWh met een opgegeven rijbereik van (lik mijn reet) 300 kilometer. Ik moet mezelf even corrigeren; dit verhaal gaat vooral over burn outs & een lege batterij. En nog wat meer gezeik over wat op papier een fantastische auto is….

Voor wie mij niet kent, en voor het eerst mijn blog leest omdat hij/zij in Google “review Nissan Leaf Tekna” heeft ingetoetst & na de (zwaar gesubsidieerde) “ANWB-hosanna” verhalen wel eens toe is aan de waarheid over laatstgenoemde auto; welkom & bij voorbaat excuus. Bereid u voor op een deceptie, veelvuldig gebruik van krachttermen & na het lezen van dit verhaal hoogstwaarschijnlijk een zoektocht naar een waardig alternatief voor elektrisch rijden (zoals bijvoorbeeld benzine, Diesel of van mijn part frituurvet). Het is allemaal nog niet helemaal wat het zou kunnen zijn…

Om te beginnen; ik ben een gezegend en dankbaar mens, waarlijk. Eigenlijk mag ik niet zeiken (maar ik doe het toch). Mijn werkgever schuift mij namelijk begin december 2018 een Nissan Leaf Tekna onder mijn kont. Ik had er zelf ook al naar gekeken en zelfs een offerte voor opgevraagd, want laten we eerlijk zijn, 4% bijtelling op een auto van 40.000 euro betekent dat je met een normaal salaris niet meer dan een euro of 70 netto betaalt om privé in een auto van de zaak te mogen rijden. En dan niet zo’n gedrocht met de vorm van een BWM i3, maar qua styling een ruime hatchback met ook achterin voldoende beenruimte voor een West-Europees volgroeid stuk testosteron. Qua opties valt er dan ook niets op af te dingen. Voor een rug of 2 meer heb je eigenlijk alles aan opties wel afgevinkt. Bloedende oren door 7 Bose speakers met subwoofer, DAB+ radio, Apple CarPlay, Pro-Pilot, lichtmetalen velgen, leren bekleding, alles. En zo’n ding kreeg ik dan ook vers van de showroom. En ik was in extase. Was.

Want we zijn nu een kleine anderhalve maand verder (vanaf 1 januari rijdt ik het apparaat ook privé, daarvoor echt bizar weinig in gereden) en ik moet zeggen; er zijn wel een paar dingetjes op te merken. FYI; Sorry Nissan, maar hierbij neem ik liever geen blad voor de mond. Leaf… Blad… Je snapt ‘m wel, hoop ik. Samengevat denk ik in alle eerlijkheid dat de gehele auto door vrouwen is geprogrammeerd. Ik bedoel dit nauwelijks vrouw-onvriendelijk, maar blijf bij me. Om te beginnen; Pro-Pilot. Het was exact de optie die ikzelf op mijn eigen offerte had weggelaten. Bij de auto die ik uiteindelijk geleverd kreeg zat het er wel op, zodoende even de ervaringen in het kort…

Noem me ouderwets, maar ik ben van mening dat het inparkeren van een auto een wezenlijk onderdeel is van autorijden, en voor 1500 euro meer (ongeacht de genoemde 4% bijtelling) leek het mij een overbodige optie. En er is meer. Ik zal niet beginnen over de (hyper)-actieve Lane-assist, die je zee-ziek maakt van het zoeken naar witte lijnen op ons Neerlandsch’ wegdek, of de adaptive cruise control die op zichzelf een slordige 118 meter ruimte laat tussen jou en je voorganger (meer dan genoeg om de vrachtwagens die alle supermarkten in Nederland bevoorraden er tussen te laten), maar het automatisch parkeren is alles behalve Pro. En ja, ik heb het een keer gebruikt. Want, als het er op zit, moet je het wel een keer proberen, toch?

Als je op de knop duwt die je moet helpen met het zoeken van een geschikte parkeerplaats (want je zou je kunnen vergissen en een auto over het hoofd kunnen zien op de door jou uitgekozen parkeerplaats) begint het apparaat te scannen. Na het voorbij rijden van een geschikte plaats (of 11) begint de Leaf ineens te krijsen dat zij (je snapt waarom ik ‘zij’ zeg..) een geschikte plaats heeft gevonden. En dat klopt, op een vluchtstrook is voldoende ruimte om je auto neer te zetten, maar het is niet gewenst. Maar goed, we zijn toch nieuwsgierig, dus laten we haar een keer haar gang gaan. Om het hele programma af te werken wordt je overigens wel verzocht om je voet boven de rem te houden & ‘de knop’ voltijd ingedrukt te houden, en dat snap ik. Blijf vooral met je klauwen van het stuur af, want met de kracht die ze gebruikt om in te sturen kan je gebouwen omver trekken…

Als je dan denkt; “Vette optie hoor, niets doen en toch netjes parkeren!”, helaas. Als een waar “ik heb net 1,5 maand mijn rijbekrijsje” duwt ze 1. haar velgen zó strak langs de stoeprand dat schade vanzelfsprekend is of 2. het rechterachter- & voorwiel de stoep op zonder enige schaamte, en meldt daarna *trots* dat de parkeeractie geslaagd is. Dus. Als je denkt dat dit het ergste aan de hele optie is, hou je vast, het wordt nog erger. De gehele tijd, en ik overdrijf niet, piept ze tijdens het parkeren alsof ze mishandeld wordt. Wat volgt zijn; onduidelijke instructies op het scherm, vage lijnen die de indruk moeten wekken dat de auto precies weet wat ze doet maar wel de vraag OF JE GODVERDOMME ZELF WEL OP WIL BLIJVEN LETTEN! Ik heb in mijn leven nog nooit zo zenuwachtig een auto geparkeerd zien worden…

Nog zo’n stukje “intuïtief” gedoe op de dame is niet zo zeer de lane-assist die je helpt als je pro-pilot laat sturen, maar vooral als je dat niet doet. Ze is (misschien wel ietsje té) alert. Je wordt constant in de gaten gehouden. Het is een zeikwijf in de zuiverste vorm, maar daarbij ook vooral een klikspaan. Want? Nou, hoe vaak gebeurd het je dat je lekker aan het cruisen bent en dat je volkomen alleen op de weg bent? Best wel vaak toch? Ben je dan, in alle eerlijkheid, echt altijd zo netjes met je richtingaanwijzer? Ik niet. Als er niemand achter me zit ga ik niet lopen knipperen, links of rechts niet. Noem het lui, maar zo werkt het gewoon, toch? Tot dusver beschrijf ik hier (denk ik) 85% van alle weggebruikers, die hier prima mee zouden kunnen leven. Maar…

Ik heb nieuws voor je; zij niet. En ik bedoel dan niet dat ze je liefelijk attendeert op je onfatsoenlijk gedrag door je zachtjes in te fluisteren dat het wel fraaier zou zijn als je je knipperlicht gebruikt, maar op rijexaminator- (lees; Gestapo-) achtige wijze met gebruik van visuele (lees grote gele uitroeptekens op je dashboard), een snok aan je stuur & inclusief niet geheel subtiel trillen, hoge alarmtonen & het afremmen van de auto maakt ze je duidelijk dat je echt stout bezig bent. Waarom dan een klikspaan..? Nou… Het is me nu al een keer of 4 gebeurd dat de auto mij verraadde en Femke al hoofdschuddend mij verwijtend heeft aan zitten kijken vanaf de passagiersstoel… Trut…

Als laatst even de kracht & het uithoudingsvermogen van de auto. Iets waar veel mensen zich zorgen over maken voordat ze overgaan op een elektrische auto in het algemeen. Laat ik hierover duidelijk zijn; de dame is pittig. Jazeker. Je kan je banden verbranden zonder enige schaamte! Maar, wederom vloeit hier een hoge mate van oestrogeen door de remleidingen. Dat wil zeggen; de eerste 15 meter trek je met spinnende wielen weg, daarna grijpt ze onverbiddelijk in. “HOU OP NOU! NIET LEUK!“. Het dient wel gezegd dat als je blijft aandringen, ze rap genoeg is om een BWM X6M bij te houden tot 70 kilometer per uur. Daarna heeft ze er geen zin meer in… Maar dat snap ik. Voor wat betreft het uithoudingsvermogen kan ik kort zijn.

De auto kan op papier 300 kilometer ver komen, maar daar kleven wel een paar voorwaarden aan. Blijf zo bijvoorbeeld en bij voorkeur van de airco of verwarming af. (Doet u ergens aan denken heren..?) Ook vindt ze het erg prettig als je stopt met het gebruiken van je gaspedaal, hoe minder werk, hoe beter. (Doet u ergens aan denken heren..?). O, en waag het niet harder te rijden dan 100 kilometer per uur, dat straft ze onmiddellijk af. Het rijbereik schiet werkelijk met kilometers naar beneden na een kort momentje doortrappen. Ter illustratie; dit weekend reden we naar Hilversum & terug (ca. 180 kilometer) zonder harder te rijden dan de toegestane snelheid en de dame mocht daarna gelijk 6(!) uur aan de oplader. We hadden 94% van haar energie verbruikt. En ik vindt het bereik hiermee maar karig…

Is alles dan kommer en kwel? Welnee. Ze heeft een prachtig figuur, een mooie afwerking & als je haar niet te veel mishandeld kan je er jaren mee vooruit. Ik zou haar niet zomaar inruilen voor een ander model, ik denk ook niet dat onze kinderen daar mee akkoord zouden gaan. Maar genoeg over mijn vrouw. Voor wat betreft de auto; ik baal een beetje dat de Leaf E+ pas in maart op de markt komt, want met iets meer bereik zou ik wel blij zijn geweest. Verder zijn alle opties, al dan niet helemaal 100% naar tevredenheid geprogrammeerd, wel aanwezig en laten we eerlijk zijn; ten opzichte van de vorige Leaf is de auto zo veel mooier… Even vergelijken: voor 40.000 euro kreeg je in 2009 een kale Mercedes met 25% bijtelling waar je een cassette-cd speler bij kon kopen voor een slordige 2300 euro. Nu krijg je dit allemaal. En het is gewoonweg echt niet slecht. Integendeel.

Ik ben wel blij dat we er nog een auto bij hebben. Op benzine. Voor als het nodig is.

Mario

3 Replies to “Leaf”

  1. “Vandaag even geen gejammer over burn outs of een lege batterij.” Het hele stuk gaat over lege batterijen 😉

  2. Hahahaha….. Je noemt de auto een ‘zij’. Fantastisch! Eindelijk iemand die het begrijpt. Mij snappen ze nog steeds niet als ik met mijn niet-zeikende-gewoon-op-benzine-rijdende-echte-stoere-mooie-vrouwen- auto aankom bij de garage en zeg ik dat een afspraak heb gemaakt voor haar. ‘Hoezo is een Skoda Fabia een ‘zij’?’ Muhahaha, leg het nog wel een keer uit. Maar leuk stuk weer, Mario! Edoch, weet ik niet zeker of ik er trots op ben dat de Nissan Leaf een ‘zij’ genoemd wordt…..:-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.